20 Mar 07 Geen Indonesië

“Wat hoor ik nu??” hoor ik jullie zeggen. Ja, iedereen die met emigratie bezig is zal zeggen dit bij volle verstand en nuchterheid te doen. Nattuurlijk, daar twijfel ik ook geen moment aan. Maar bijsturen en nader beschouwen is wel onderdeel van het proces. Dus veel erover praten. En dan komen er ook wel eens gevoelens en gedachten op waar je niet echt bij stil hebt gestaan. Of ze te makkelijk opneemt.

Wij hebben ook alles boven in een trechter gegooid en langzaam aan krijgt de basis meer fundament. Indonesië was ons doel. En daar zijn we van terug gekomen. Dat is ook helemaal niet erg. Beter hier van koers wijzigen dan in een oord ver van huis. En dat ver weg heeft bij ons de doorslag gegeven. Wat is ver tegenwoordig, kun je jezelf afvragen. Of ik nu in 3 uur thuis ben of 12 uur, who cares! We hebben toch ook Internet, webcams, Skype om kostenloos over de hele wereld te bellen etc. Maar vergeet het thuisfront niet! Wij kunnen dan wel vertrekken maar als de kinderen, familie of vrienden je willen bezoeken kost ze dat een kapitaal. Dus, áls ze al komen, zal dat niet enkele keren per jaar zijn. Hooguit één keer het 1ste jaar en daarna wellicht om de paar jaar. En dat geldt uiteraard ook voor ons zelf. En op den duur zal ons dat gaan opbreken. 

Er is nog een reden waarom we toch een andere koers gaan varen. De (klimatologische) uitspattingen in die regio zijn niet mis. Aardbevingen, overstromingen, orkanen, vloedgolven, vulkanen op punt van uitbarsten, de aanslagen... Moeten wij dit bewust op gaan zoeken? Stellen wij daar onszelf en onze achterban mee gerust? Nee dus. Tot die conclusie zijn we ook gekomen.

Wat het wel zal worden? Als je de 2 alinea hierboven nogmaals leest, zal het duidelijk zijn dat het zuid europa zal gaan worden. Welk land? Laten we niet al te hard roepen maar Portugal en Spanje hebben duidelijk de voorkeur….

Tags: Familie