18 Apr 07 HEMA

In een boek getiteld ” Ik mis alleen de HEMA nog ” ben ik het afgelopen weekeinde een aantal opvallende zaken tegen gekomen. Het is een luchtig geschreven boek van de schrijfsters Manon Sikkel en Marion Witter. Zoals ze zelf omschrijven een praktische handleiding voor elke emigrant in spe.

Het boek verhaald over emigranten en spijtoptanten die de stap hebben genomen om uit Nederland te vertrekken. En toen ik het boek begon te lezen, het was nog maar bij de inleiding, kreeg een een vlaag van erkenning over mij heen. Erkenning of moet ik zeggen herkenning? Er werden feiten en stellingen aangehaald die ik in mijn gesprekken met vrienden en kennissen niet op zo’n manier gebruikt heb.

Laat ik het proberen te verduidelijken. Ik denk dat we duidelijk van een 2de emigratiegolf mogen spreken. 50 jaar geleden vertrokken er al vele landgenoten naar elders. Australië, Canada en Zuid Afrika. In die tijd was er eigenlijk maar één belang om te vertrekken: het economisch belang; er moest geld verdient worden en brood op de plank komen. Punt. Als men toen de stap maakte was het vaak een stap van geen weerzien; men vertrok en nam eigenlijk al definitief afscheid van familie en kennissen. Men kwam dus nooit meer terug. Het contact wat er was ging via de snail-mail, ofwel de reguliere post.

Nu 50 jaar later, spreken we van een 2de emigratie golf. Maar dit is duidelijk een hele ander golf van emigranten. Het zijn 40-ers, met een hoge opleiding en een hoog inkomen. De 300 medelanders die dagelijks vertrekken uit Nederland, vestigen zich in Spanje, Frankrijk, Noorwegen, België en Italië. Buiten Europa zijn dat de USA, Canada, Zuid Afrika en Australië.

Maar wat is nú de reden van vertrek? (Bron: Emigratiemonitor)

1. Het weer
2. Ruimtegebrek
3. Belastingstelsel
4. Intolerant gedrag

En wat mogen dan de verwachtingen zijn van deze emigraten?

1. Natuur en ruimte
2. Lage bevolkingsdichtheid
3. Stilte
4. Andere mentaliteit

Deze 300 Nederlanders zien zichzelf echter niet als de emigrant van 50 jaar geleden. Nee, integendeel zelfs. Men vertrekt vaak om het avontuur, om een nieuwe start te maken. Maar wel een start die zeker niet uitsluit dat men weer naar Nederland terugkeert. En binnen de EU regelgeving wordt dat met het jaar natuurlijk makkelijker.

Men is eigenlijk meer een Transmigrant. Men vestigt zich in een ander land maar voelt zich in verschillende landen thuis waarbij de optie altijd opengehouden wordt om weer terug te keren. Contact wordt onderhouden per email, Skype, en de webcam. En binnen een paar uur vlieg je zeer goedkoop naar vele bestemmingen binnen Europa. Een soort e-nomade zeg maar. En dat is wat voor mij emigratie anno nu is. En zo moet ook zo uitgelegd worden aan de achterban. Tijden veranderen….

Tags: Boeken e.d.