17 Aug 09 Uitstel Rinjani trekking

Je leest het goed. We hebben de Rinjani dit weekeinde niet beklommen. Het zal waarschijnlijk donderdag en vrijdag gaan worden maar dan moeten de omstandigheden wel veranderen…

Vrijdagavond zijn we weer bij Bumbu gaan eten. Bewust deze keer want we hoopte er ook onze Rinjani gids te treffen die terug zou zijn van een 7 daagse trip naar Komodo. Bewust dus want inmiddels waren wij 3 x verhuist van hotel en kamer. En ja, we treffen hem. We nemen de zaak nog even door en spreken voor de volgende morgen 06:00 af.

Het is 02:30 uur in de ochtend en Ike wordt wakker met een verschrikkelijke buikpijn. 05:00 uur gaat de wekker en ook ik ben dan wakker. Dilemma. Gaan we of gaan we niet. Nou, de keuze was snel gemaakt. De gids bellen, verhaal voorleggen en terug het bed in. Na 2 belletjes was het geregeld en hebben we de tocht uitgesteld. Het zal nu donderdag zijn dat we vertrekken voor de 2 daagse trekking

Zaterdag en zondag maar wat in de buurt van het hotel gebleven. Ike was niet lekker en dan is een schoon hotel met alle voorzieningen wel zo handig. Husein belde nog of we vandaag mee naar Kuta wilde om onze grond te bekijken maar dat was niet zo handig. Hij is wel naar TheSantosa gekomen om wat documenten aan ons af te geven en wat zaken verder door te nemen.

Gelukkig gaat het met Ike een stuk beter. Wellicht na een goede nachtrust is ze morgen weer 100% en gaan we weer op pad. We kunnen de 125 CC scooter weer ophalen en hebben een afspraak om in Kerandangang, een kampong dichtbij, wat huizen en grond te gaan bezichtigen.

Het is hier nu 18:50 uur en we gaan lekker douchen en Sengiggi onveilig maken. Lekker een borrel en smakelijk eten!

14 Aug 09 Tete Batu en meer

De dagen vliegen voorbij. Niet dat we klagen maar op iedere straathoek maak je wel wat mee. Of in het lokale café waar ik een aantal Nederlanders heb ontmoet. Ik, want ik was alleen..

Nee nee, geen drama’s hier hoor! Maar er zijn van die momenten dat je lekkere even alleen op pad gaat terwijl Ike dan ligt te luieren in de zon en haar dagboek bijwerkt. Maar even terug naar woensdag, een mooie en bizarre dag.

Samen met Ben, Marijke, Paiula, Dinah en Christiaan zijn we een dagje naar Tete Batu geweest. Dat ligt wat  centraler in Lombok en aan de voet van de Rinjani. Ben had een auto gecharterd en na een prachtige tocht van 1,5 uur kwamen wij er aan. Het ligt een stuk hoger en het is er minder warm. Nou ja, minder.,

Daar hebben we een wandeling gemaakt van een een dikke 2 uur. Ter plekke toch een “gids” geregeld want je weet maar nooit. Prachtig! Door de kampongs, door rijstvelden, door tabaksplantages, in één woord geweldig! Het was een prima generale training voor de beklimming van Mount Rinjani dit weekend. Op en af, door de rijstvelden, glibberig etc. Alles erop en eraan en een zeer vriendelijke bevolking.

Terug bij het vertrekpunt nog wat gegeten en toen wilden we weer vertrekken richting Sengiggi. Wij lopen naar de auto en de Gids, die apart van ons heeft gegeten én gedronken, komt waggelend onze richting op. Draaiende ogen en tollend op zijn benen. Hij kraamt een hoop bullshit uit en wij denken dat hij een spellletje speelt. Nee, hij is stráál bezopen. Mijnheer heeft geld ontvangen en heeft bij terugkomst een fles Araq burgemeester gemaakt. Ik heb zatte mensen gezien maar om in 30 minuten zó bezopen te geraken…

Op de terugweg stopte we even bij een overdekte markt. Dinah moest wat groente en fruit kopen en Ike is met de camera meegegaan. Het schijnt één grote, in onze ogen, chaos te zijn geweest. De film houden jullie nog tegoed. Maar buiten was men kippen aan het verhandelen. Nou, dat gaat heel simpel: je kiest een levende kip en neemt hem aan de poten mee op je brommertje richting huis. Óf je neemt er een en laat hem vast klaarmaken. Levend in een kokende vat water, de veren daarna geplukt, ingewanden eruit gesneden en hop in een plastic zak mee naar huis. Smakelijk eten.

Gisteren een relax dag voor Ike. Wat zonnen, wat schrijven en wat eten en drinken. Zelf ben ik ‘s middags naar een eettent aan het strand gegaan. Ik zit er een 30 minuten en hoppa, binnen no time 3 Nederlanders om mij heen die op het eiland wonen. Een ervan Gérard kende ik al van voorgaande jaren. Een strandtent dat veel bezocht wordt door de Nederlandse Lombokkers om een praatje te maken. Gezellig en nuttig.

Vandaag met de 125 CC scooter een prachtige tocht gemaakt langs de kust. Wat is die toch mooi! Eerdere jaren hebben we deze met de auto gereden maar nu op de scooter. Een aanbeveling! Veel contact met de locals en je ziet vel meer. Ike heeft achterop heel veel gefilmd dus dat wordt weer een prachtige video.

Morgen de Rinjani dus op. We zijn er klaar voor! Vanavond op tijd slapen want om 05:00 uur gaat de wekker. Maandag een verslagje van deze ongelooflijk mooie en zware klimpartij naar de krater rand.

En ja, er is gisteren ook hard gelopen. Ging prima. Deze keer dus weer 2 km extra, in totaal een kleine 8 km. Heuvels met een stijgingspercentage tegen de 25% schat ik. Zwaar maar goed te doen ondanks de hitte.

11 Aug 09 Hotel perikelen

Het is me wat hier. Niet dat we iets anders hadden verwacht maar in 8 dagen je plan bijstellen en nóg eens bijstellen is wat veel van het goede. Nou ja, veel, het hoort erbij..

Afgelopen zondag zijn we van Hotel Puri Saron verhuist naar Puri Bunga, beiden in Sengiggi, Lombok. Ik kan je zeggen, géén succes. Het uitzicht vanaf dit hotel op de prachtige baai van Sengiggi is werkelijk prachtig maar het hotel viel ons zwaar tegen.

Een kamer die gewoon vies was, een koude, ja letterlijk koude douche, onvriendelijk personeel, géén bedjes bij het zwembad, een smerige ijskast op de kamer, en een ontbijt dat alles slaat: opgewarmde koffie van gisteren, en betalen voor een plak kaas.

Dat hadden we dus heel snel gezien. Wij naar The Santosa, hét hotel van Sengiggi. Prijs vragen, $ 100 en zonder verder af te dingen kwam de kamer op $ 65. Mmm, bekenden van ons logeren hier regelmatig waarnaar wij refereerden; Na een belletje met de Supervisor kwam de prijs op een nog lager niveau uit, inclusief ontbijt en inclusief alle taxen. Doen dus!!

Verhuizen dus maar weer. Deze keer 500 meter verderop. Koffers inpakken, koffers uitpakken. De 1ste dag ‘s avonds in The Santosa kregen we de deur van de kamer niet van het slot. Shit, wat is dit nu. Security, Maintenance en weet ik veel er allemaal bij. Uiteindelijk de deur open maar zojuist wéér hetzelfde. Dan maar intern verhuizen naar een andere kamer was het voorstel. We zitten nu zéér luxe in een superior room, geen slechte deal maar we zijn er nu even klaar.

Hebben we nog wat gedaan? Nou en of! Gisteren hebben we een heerlijke strand wandeling gemaakt en zijn naar Alberto gelopen. Een art deco strandtent met alles erop en eraan. Super de luxe ligbedden, een heerlijk zwembad, jawel, en WiFI. We kunnen het slechter treffen.

Vanmorgen hebben we een scooter gehuurd en zijn naar Ben en Marijke gecrost. We zouden eerst een wandeling / klimtocht maken naar enkele hutje boven op de heuvel waar Ben en Marijke wonen.

Wat je dan toch weer ziet en hoort van de locals die er wonen. Zelfs het water moeten ze met emmertjes in een dagelijks ritueel ophalen aan de voet van de berg. Men is druk bezig met overleven…

Vanmiddag met hen een scooter tochtje gemaakt langs de prachtige kustweg. Nu begrijp ik waarom de scooters 125CC zijn. Je trekt de heuvels anders gewoon niet. We kennen de weg  van eerdere jaren maar het blijft ongekend mooi een fascinerend.

O ja, mijn 1ste km ’s heb ik vandaag weer hard gelopen. Ging goed maar mijzelf wel moeten dwingen te stoppen na 5 km: Overmorgen naar de 6 en zo om de dag met 1 tot 2 km uitbouwen. Na 3 weken zou ik weer aardig in de richting van de 20 moeten komen!

Data: 5 km – 29:05 min – 05:48 min/km – 158 avg/HR – 32 garden C.