05 Apr 07 De terugkeer is een taboe

Onderstaand artikel heb ik overgenomen uit Trouw van 4 oktober 2007. Lees het eens door en klik hier als je de reacties op dat artikel wil lezen

Steeds meer Nederlanders dromen van een toekomst in een ander land. Toch valt het veel emigranten niet mee. Wat is er aanlokkelijker dan de koffers te pakken en te vertrekken naar een zonnig oord, ver weg van druilerig, overvol Nederland? Het verlangen naar het buitenland heeft ook de jeugd bereikt: 44 procent hoopt in de toekomst te emigreren. Ondertussen zijn in de eerste negen maanden van 2006 bijna honderdduizend mensen vertrokken. ,,Dat zijn 12.000 meer dan in dezelfde periode het jaar ervoor. Het is voor het derde opeenvolgende jaar dat meer mensen Nederland verlaten dan dat ze zich hier vestigen”, meldt het CBS.

Dat ruim de helft van de geemigreerde Nederlanders binnen acht jaar terugkeert, wordt wel eens vergeten. Twee jaar geleden ging het om ruim twintigduizend emigranten. Verwacht wordt dat het aantal remigranten dit jaar nog hoger zal uitvallen. Vanaf januari tot eind juli waren er ten opzichte van dezelfde periode in 2005 al 2000 Nederlanders meer teruggekeerd. Home sweet home?

Het beeld van een succesvolle doorstart ‘in den vreemde’ overheerst het verhaal van een enkeltje vaderland na een mislukte emigratie , zegt Marjo Bekema, zelf geëmigreerd naar Spanje. Ze interviewde achttien vrouwen over hun vertrek naar het buitenland en bundelde de verhalen in het boek ‘Thuis in Spanje’. ,,De terugkeer is een taboe”, zegt Bekema. ,,Je leest er weinig over, niet omdat het niet gebeurt, maar omdat mensen liever dromen over emigraties die goed gegaan zijn.”

,,Een veelvoorkomend motief is dat veel mensen op zoek zijn naar een zomers vakantiegevoel in het dagelijks leven. Dat vakantiegevoel moet het liefst permanent zijn. Een andere beweegreden is voor veel mensen is dat ze zich niet meer lekker voelen in Nederland. Te veel regeltjes, te weinig ruimte, te weinig ontplooiingsmogelijkheden. Ze denken dat dit in Spanje niet zo is.”

Het aangename klimaat, het lekkere wijntje op je balkon, de tapas, het strand, misschien zelfs je eigen huisje in een vallei: het is niet moeilijk om daarvan te dromen. Maar wat doe je als je net gekochte huis in Costa del Sol rot blijkt te zijn en vol ongedierte zit? Dat er geen telefoon is, bloedheet, de boilers niet werken en het zwembad lek is? ,,Er waren geen nieuwe buren die ons welkom heetten en toen ik die eerste dagen een cd van André Hazes van mijn zus ontving en die opzette, heb ik gebruld als een klein kind. Ik had wel naar Nederland terug willen kruípen”, vertelt Tiny, die in 1994 verhuisde over het dieptepunt van haar emigratie. Ze heeft geen baan kunnen vinden als sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, haar diploma’s zijn niet geldig, de taal is lastig. Dat ze is gebleven is omdat zij en haar man nog een financiële buffer hebben en omdat de gezondheid van haar partner zoveel baat heeft bij het gunstige klimaat. ,,En ze voelt zich nu inmiddels wel min of meer op haar plek”, zegt Bekema.

,,Met name jongeren gaan terug naar Nederland omdat het moeilijk is om in een vreemd land geld te verdienen. Taal is vaak een probleem, want je leert het niet ‘even’ door elke dag bijvoorbeeld Spaans te praten. Dat blijkt gewoon niet zo te zijn. Verder liggen de lonen veelal een stuk lager dan in Nederland en is het dagelijks leven meestal niet erg veel goedkoper. Maar ja, toch denken veel jongeren juist die uitzondering te zijn die wel hun geld kunnen verdienen in het buitenland.”

(more…)

Tags: Feiten & Cijfers